verander lettertype grootte: +  -



ga naar pagina 1 2 van het verhaal



Sp[e]urtocht

« meer tieners sexverhalen »

Titel: Sp[e]urtocht Auteur: MikeRT_scifi
Verhaal: SP{E}URTOCHT

Om kwart voor negen stopt mijn goede vriendin, die tevens Meesteres is, haar auto een paar huizen voorbij de rijtjeswoning van mijn slavin. Gisteravond heb ik mijn sub gebeld en haar alleen maar verteld dat ze die morgen speciaal op de brievenbus moet letten; ze moet vooral alert zijn op een groene envelop. Ik moest al vroeg op om de brief op tijd en ongemerkt in haar brievenbus te doen; en ook de rest van de opdracht die ze vandaag moet uitvoeren heeft aardig wat tijd en organisatie gekost: ik ben benieuwd hoe het allemaal uit zal pakken.
In de eerste brief staat het volgende: "Verlaat om negen uur stipt je woning en rij naar het station. Zorg dat je in elk geval een grote tas bij je hebt. Op het station ga je naar de kluisjes en open je de kluis waarvan het nummer overeenkomt met dat op het bijgevoegde sleuteltje. Wat in de kluis zit stop je in je tas; in de groene envelop die daar ook in ligt volgen verdere instructies. Zoals altijd, je liefhebbende Meester".
Ik heb Mrs.P. gevraagd of ze me bij het uitvoeren van de opdracht en het volgen van mijn sub wilde assisteren: mijn slavin kent haar niet, en dus kunnen we haar zo onopvallend mogelijk gadeslaan, al moet ik bekennen dat het dragen van die hoed en zonnebril wel iets teveel van 't goede is, ik grinnik als ik mezelf in de achteruitkijkspiegel zie. Ook Mrs.P., een knappe blonde vrouw, lacht als ze me zo ziet. Mr-Mafia is het meer zo, grapt ze.
Klokslag negen uur gaat de deur van de woning open en stapt mijn slavin naar buiten: als ik haar zie voel ik dat lekkere gevoel al weer over me komen. Ze stapt in haar autootje en start tegelijk met Mrs.P. de auto. In een rustig gangetje rijden we naar het station, en ik zie hoe ze haar auto parkeert en met soepele pas het gebouw binnenstapt.
In de kluis liggen een zwarte blinddoek , een balgag, een riem die rond het hoofd kan met daaraan een balletje dat in de mond gaat, waardoor de slavin niet kan praten of hard schreeuwen, een mooie strokenzweep met mooi bewerkt handvat, en een sleutel.
In de brief staat :"Rij via de grote weg richting Rotterdam en stop bij het tweede benzinestation aan de rechterkant. Voor alle duidelijkheid: het grote BP-station bij kilometerpaaltje 101. De sleutel die in de kluis ligt past op het damestoilet waarop een bordje hangt met "DEFEKT". Groetjes, je toegewijde Meester"
Nu maar hopen dat ze het benzinestation in één keer vindt, want ik weet niet hoe goed ze is in het zich oriënteren op de weg. Mrs.P. heeft de auto even verlaten en kijkt of alles een beetje goed verloopt. Ik vraag me af wat er intussen omgaat in het hoofd van mijn sub; ze zal zeker van alles bedenken wat Evil nu weer van plan is, en ze zal de instructies ook allemaal opvolgen, ik weet dat ze mij volledig vertrouwt en me volledig wil dienen. Daar is ze weer, en tegelijk komt Mrs.P. aanrennen, springt in de wagen en rijdt snel achter haar aan. "Ik was haar bijna kwijt": zegt ze hijgend, en ze voegt in het drukke verkeer in. Ze rijdt nu drie wagens voor ons in een rustig tempo; het is vrij druk op de weg maar we kunnen haar makkelijk volgen. Bij het eerste tankstation mindert ze vaart en lijkt uit te gaan voegen; inwendig vloek ik ff, ze zal toch niet?.... Maar dan lijkt ze weer zeker te zijn; ze geeft weer meer gas en rijdt snel de uitvoegstrook voorbij. Een tien kilometer verderop is het BP-station; ze geeft richting aan en voegt uit bij 't tankstation, en parkeert de auto op een paar meter afstand van de toiletten. We parkeren op een tiental meters van haar en Mrs.P. volgt haar naar de dames-wc's. Tot nu toe is alles van een leien dakje gegaan en ik geniet al als ik alleen denk aan wat er in haar omgaat, wat ze voelt, hoe haar lijf reageert.
In de toiletruimte achter de deur liggen twee kousen, die tot aan de bovenkant van haar dijen komen, en met elastiek blijven zitten, twee hooggehakte zwarte schoentjes, en een stel handboeien.
Ook is er weer een groene envelop met brief:"Bij deze brief ingesloten vind je een reservering voor een hotelkamer in Rotterdam, de naam van het hotel en het adres staan op die reservering, dus weet je waar je moet zijn! Alvast een kus in je nek, voor dat je zover gekomen bent, je Meester".
Ik neurie even tevreden voor me uit en kijk eens rond, zoals al die tankplaatsen is het vreselijk saai, echt een plek om zo snel mogelijk te verlaten. Vrachtwagens staan links en rechts geparkeerd en op een picknickbankje eet een gezin wat boterhammen, een man staat verderop te pissen in een nabijgelegen sloot. Een zeemeeuw heeft al weer ontdekt dat hier heel veel eten erg gemakkelijk te krijgen is; die beesten zijn erg slim, denk ik.
De deur van de toiletruimte gaat open en Mrs.P. loopt naar me toe; ok, laten we nu snel naar het hotel rijden, dan zijn we er ver voor haar, en kunnen we een goede plek zoeken om haar gade te slaan.
Het kwartiertje dat daarop volgt, bezorgt mij zweterige handen; Mrs.P. racet met een gangetje van 160 km per uur over de toch drukke snelweg, en haalt links, en een enkele keer ook rechts, auto's in. En dan is er Rotterdam; we hebben dit trajekt al een paar keer afgelegd, tijdens de voorbereiding van alles, en dus hebben we geen moeite het hotel te vinden. Mrs.P. parkeert de wagen in de parkeerkelder en samen lopen we de receptie van het dure en statige hotel binnen.
Dat was mijn grootste prioriteit: een mooi chique hotel, met mooie grote luxe kamers, vriendelijk en goed gekleed personeel, schone en blinkende toiletten. We gaan naast elkaar in stoelen zitten die wat ouderwets aandoen; geen idee uit wat voor tijd die zijn, denk ik. Zij bestelt thee en we praten over hoe goed het tot nu toe allemaal verlopen is.
"Al ben ik wel erg benieuwd hoe ze zal reageren als ze merkt dat er twee personen zijn, waarvan één een vrouw. Bovendien heeft ze nog nooit met de zweep gehad, ze heeft het leer wel eens over haar lijf gevoeld, alleen nog gevoeld, geen klappen van gehad ".
Mrs.P. lacht mijn zorgen weg :"Als je slavin uit het goede slavinnenhout gesneden is , en dat is ze als ik je zo over haar hoor, hoef je nergens over in te zitten. Dan ondergaat ze dat niet alleen voor je, maar dan zal ze ervan genieten, let maar op mijn woorden.".
We drinken onze thee op en als ik door het raam kijk, kijk ik bijna recht in het gezicht van mijn slavin, damn, snel wend ik mijn blik af en hoop dat ze me niet gezien heeft, al draag ik nooit hoeden of brillen. Een paar tellen later komt ze binnenlopen, en ze kijkt oplettend rond, monstert de mensen die in de hal zitten, kijkt ook onze richting uit, maar kijkt al snel weer verder, en gaat naar de balie.
"Ik heb een reservering voor de kamer met nummer 43" zegt ze vriendelijk tegen de man. Hij leest de papieren door en geeft haar een boek waarin ze haar handtekening zet. Daarna krijgt ze de sleutel overhandigd.
"Er is ook nog post voor u, mevrouw": zegt de man, en hij overhandigt haar een grote groene envelop.
Op de envelop staat:" Pas op de kamer openmaken". Nog één keer kijkt ze spiedend door de ontvangstruimte maar ze geeft geen teken van herkenning. Dan loopt ze vastberaden naar de lift en gaat naar binnen, naar de vierde verdieping. Mrs.P. staat op en geeft me een hand; "geslaagd" zegt ze.
"Ik ga naar mijn kamer om me om te kleden, ik zie je over een uurtje ongeveer bij kamer 43".
In de brief, in de groene envelop staat:
" In de kast bij het grote raam vind je nog iets. Verder moet je het volgende doen:
1
Geheel uitkleden en je kleren netjes opvouwen en in de kast wegbergen, dit controleer ik streng
2
Een douche nemen en eventueel overtollig schaamhaar weghalen; kijk in dezelfde kast bij het grote raam
3
Dan trek je het roodgekleurde korsetje aan, dat in de kast lag Daarna de kousen en de schoenen
4
Op het bed leg je de zweep , de vier knijpers die je ook in die kast vindt, de balgag, alles in een nette rij
5
Dan doe je de blinddoek om, niet helemaal nog
6
De handboeien doe je om de polsen terwijl je je handen voor de buik houdt, en klikt ze vast
7
Tenslotte doe je de blinddoek geheel voor je ogen, en wacht, staande op wat er komen gaat
8
Als je handboeien weer losgemaakt zijn, tel je hardop tot honderd, en na de honderdste tel is t spel afgelopen
Stopwoord is "Genade" en als je mond gesnoerd is, kun je het spel stoppen door je rechterbeen op te trekken. Vergeet niet alle attributen mee terug te nemen naar huis. Voor je dit alles doet, draai je de deur op slot en haalt de sleutel eruit. Ik hoor vanavond wel van je wat er allemaal met je gebeurd is. *Evil grin* van je Meester".





Bovenaan had ik voor alle zekerheid opgeschreven: "Lees deze brief eerst helemaal door voor je de taken uitvoert", want soms is mijn sub erg BlonT.
Ik breng dat uurtje door met het lezen van een boek, maar ik kan me niet echt concentreren, mijn blikken glijden van t boek naar de grote klok in de hal, dan weer terug, en kan ik opnieuw boven aan de bladzijde beginnen. En na dat uurtje kan ik echt niet meer vertellen wat er in dat boek gebeurde. Tenslotte is t uur om en ga ik snel naar de lift die me naar de vierde verdieping brengt. De kamers liggen aan een grote brede gang, en langs de muren hangen mooi gevormde lampen. Mrs.P. staat voor de deur te wachten in een lange rubberen jas en ik loop naar haar toe; we lachen vol verwachting, vol spanning ook. Zij opent haar jas even en ik zie haar kleding; ze draagt lange zwarte rubberen laarzen, een rood rubberen bovenstuk, met diep décolleté, en een grijze rubberen broek, ze ziet er prachtig uit.
Dan pak ik de sleutel en draai de deur van het slot, en duw hem wijdopen. De kamer is veel lichter dan de gang en we moeten even wennen aan het felle licht. Ik maak veel lawaai als ik de kamer binnenloop, en Mrs.P. sluipt achter me aan, zo zacht ze kan. De adem stokt even in mijn keel als ik haar zie staan. Het rode korset laat het grootste deel van haar borsten bloot, en het komt niet lager dan even onder haar navel. Haar handen houdt ze op haar buik, en de boeien zijn om de polsen geklikt. De kousen zijn precies op maat, de schoenen passen perfect. En om haar ogen zit de zwarte blinddoek; ik kan zien dat ze zich inspant om te horen wat er gaat gebeuren. Ze staat met haar benen iets vaneen, en ze is keurig geschoren.
Een trots gevoel neemt ff bezit van mij, en ook Mrs.P. kijkt bewonderend naar mijn slavin. Ze heeft een sterk geurend parfum opgedaan, dat mijn sub wel moet ruiken, ik ben heel benieuwd hoe ze daarop reageert, of ze echt bereid is zoveel voor haar Meester te doen.
Allereerst inspecteer ik de kast; haar kleren liggen keurig opgevouwen op de planken. Mrs.P. loopt naar haar toe, en zij pakt de geboeide handen, trekt ze boven mijn slavin haar hoofd. Ze ruikt het parfum, kan ik zien, en ik hou heel even de adem in. Maar er komt geen woord over haar lippen. Mrs.P. doet een ketting vast aan de boeien en doet die door een ronde ring aan de lamp in het plafond. Mrs.P. trekt de ketting aan, en mijn sub moet zich ietwat strekken om te blijven staan. De andere kant doet ze door een spijl van het bed.
Dan gaat ze achter haar staan , en neemt beide borsten in haar handen. Ze kneedt ze teder, doet haar handen eronder en tilt ze zo op; laat ze weer los, en begint opnieuw. De slavin kreunt een klein beetje, als Mrs.P. haar tepels vastpakt en ze ronddraait, en er aan trekt. Ik kijk een tijdje toe en kniel dan voor haar. Mrs.P. pakt een knijper en rolt de rechtertepel tussen haar vinger en zet m er dan pardoes op. Een lichte kreet ontsnapt mijn sub haar mond, maar direkt is ze weer stil. Terwijl ik de sub haar billen begin te strelen en te kneden pakt Mrs.P. de tweede knijper. Dezelfde procedure volgt en nu hoor ik geen geluid. Wel merk ik dat ze opgewonden raakt als ik in haar billen knijp, en dan kus ik haar vel tussen kousen en binnenkant dijen. Al likkend en zoenend ga ik hoger, en ze reageert op elk plekje dat ik aanraak, licht kreunend, soms trekkend aan haar boeien, heen en weer gaand met de buik en de heupen. Ik kom bij haar kaalgeschoren kutje en lik heel even haar klit, om te voorkomen dat ze te opgewonden raakt. Ik spreid met mijn vingers haar schaamlippen en kus haar kutje, dat al enigzins nat is.
Ik reik met mijn hand naar Mrs.P. die er een knijper inlegt. Voorzichtig pak ik haar rechterlipje en zet de knijper er kalm op, en laat heel rustig de beide knijperkanten los. Mijn sub kreunt dan diep en pijnlijk, en duwt haar onderlijf achteruit, alsof ze aan die knijper wil ontsnappen; als de knijper er ff opzit, kalmeert ze, en wordt weer rustig; kalm afwachtend wat de volgende stap zal zijn. Opnieuw kus ik haar, nu al weer nattere, kutje en pak de linker schaamlip, rek die een beetje uit en plaats de knijper erop. Ze kreunt diep, meer van genot nu zo te horen, en maakt weer een beweging achteruit, lijkt dan te berusten in t onvermijdelijke. Mrs.P. knikt naar me, als ik opsta, we kijken samen naar de sub met haar knijpers op kutje en borsten.
"Mooi!" fluistert ze, en ik kan dat alleen maar beamen met een hoofdknik, want ik wil niet dat ze mijn stem hoort. Mrs.P. loopt een rondje rond de slavin en stopt achter haar. Ze tilt beide billen op en knijpt er dan hard in. Ze pakt haar, haar vast en trekt haar hoofd naar achteren, en kust haar op de mond, ff maar, want dat hadden we zo afgesproken.
Dan pakt Mrs.P. de zweep van het bed. Ze laat m over de sub haar billen glijden, die het leer nu ruikt. Dan duwt ze het handvat tegen de sub haar mond, en die neemt de zweep tussen de lippen, houdt m zo ff vast. We wachten even, want het is zo'n mooi plaatje zo, ze weet dat ze zo de zweep gaat voelen, en toch houdt ze die heel behulpvol in haar mond. Dan is t mijn beurt, ik loop naar haar toe en kniel weer tussen haar benen. Met snelle bewegingen lik ik haar klit, en haal dan, uiterst voorzichtig de knijpers van haar lipjes, en laat haar even bijkomen. Ze bijt haar tanden stevig op het handvat van de zweep als het bloed weer gaat stromen in haar schaamlippen. Met natte tong lik ik teder de pijnlijke plekken en haar ademhaling gaat ineens sneller. Zo ga ik even door, en haar gezicht ontspant weer; haar ademhaling is weer iets kalmer. Mrs.P. neemt nu de zweep uit mijn sub haar mond, en neemt voor haar plaats. Met een snelle beweging plaatst ze haar hand in het kruis van de sub. Streelt daar enkele ogenblikken, laat los, laat de andere arm met de zweep erin zakken, en slaat dan onderhands, zachtjes, de stroken van de zweep tegen de sub haar kutje.
Het is maar zachtjes en toch gaat als in een reflex haar onderlijf naar achteren; alsof ze wil zeggen, niet doen, niet daar, niet de zweep daar; ik wacht eigenlijk op het woord "genade", doch na enkele seconden herneemt ze haar houding en geeft geen kik. Mrs.P. knipoogt naar me, dat zit wel goed, lijkt ze te willen zeggen.
De tweede klap volgt, en opnieuw zwiept haar lichaam naar achteren, gevolgd door een grom die vanuit haar buik lijkt te komen, een diepe kreun, en dan staat ze weer trots stevig op haar plaats.
Mrs.P. slaat niet hard, maar omdat alles aan de sub nu gevoelig is, reageert ze des te heftiger. Op de derde, vierde en vijfde slag volgt elk keer diep gegrom, zweet parelt nu op haar voorhoofd, en tussen haar borsten lopen ook spoortjes zweet. Maar ze geeft niet op, dapper doorstaat ze de beproevingen en tegelijk geniet ze er intens van; een golf van opwinding gaat door me heen, vooral in mijn onderbuik hopen zich prettige spanningen op; mijn penis is half in erectie.
Mrs.P. stopt en ik liefkoos de super geprikkelde schaamlippen om haar wat verkoeling te geven, om haar t gevoel te geven dat we om haar geven, voorzichtig met haar zijn, geen misbruik zullen maken. Mrs.P. is nu in haar element lijkt het, ze is intussen achter de sub gaan staan en streelt de stevige billen. Ik kruip ook naar de achterkant van de sub, en streel samen met Mrs.P. de gevoelige billen van mijn slavin.
Mrs.P. laat de zweep op de rechterbil neerkomen, iets harder dan zonet, en de sub leunt naar voren, weer gekreun, weer gegrom. Linkerbil, rechterbil, linkerbil, en stop.
Nu is t weer tijd voor tederheid, ik zoen de roze wordende billen op de zojuist geraakte plekken. De sub kreunt nu voortdurend, ze lijkt zich niet meer te kunnen beheersen, haar lijf rilt en siddert, t is werkelijk prachtig om mee te maken.
Rechterbil, linkerbil, rechterbil, linkerbil. De zweep maakt kletsende geluiden op de billen, en nu kleuren ze ook duidelijk. Weer lik en zoen ik die plekken, en bij elke aanraking reageert haar lijf, ze bijt op haar lippen om niet te schreeuwen van genot; zweet breekt overal uit, t loopt van haar onderrug naar haar bilnaad, en over t achterste deel van haar bovenbeen.
Mrs.P. wijst naar de balgag en ik denk dat t inderdaad de hoogste tijd daarvoor is. Eerst haal ik de twee knijpers van de tepels. Wacht weer tot de bloedsomloop op gang is gekomen en lik dan teder de tepels, even maar, genoeg om de overgevoelige stijve rode tepels iets tot rust te laten komen.
Zwaar hijgend staat mijn sub voor me en ze opent gewillig de mond als we t balletje van de balgag er tegenaan plaatsen.
Mrs.P. maakt t riempje vast en trekt het strak, en dan volgen vier snelle klappen, rechts, rechts, links, links, likken , zoenen. ze trilt nu op haar benen, ondanks de balgag hoor ik haar, ze gromt, kreunt, trekt aan de boeien, en raakt in trance lijkt het wel.
Rechts , rechts, links, links. Bij de laatste klap doe ik mijn hand tussen haar benen, en voel hoe enorm nat ze geworden is. Ik lik een deel van haar natheid weg, en proef het intens. Mrs.P. heft de zweep voor de laatste klappen, maar ik steek een hand op, stop het heel even. Een vinger van mij glijdt tussen haar natte billen door naar haar kutje, en ik duw t topje van mijn vinger naar binnen. Dan maan ik Mrs.P. verder te gaan en met de volgende klap komt de sub klaar, haar vagina lijkt zich om mijn vinger samen te trekken, niet één of twee keer, maar vele keren achtereen.
Mrs.P. maakt de vier slagen af, en de sub kreunt en steunt van genoegen, van pijn, van opwinding, van spanning, ze zweet hevig, trilt, en zo nu en dan lijkt er van onder tot boven een rilling door haar lijf te gaan. Mrs.P. knikt tevreden; ik ga voor mijn sub staan en maak de balgag los.
Ze hijgt enorm en ze duwt hongerig haar tong in mijn mond als ik haar rustig wil zoenen. Ik laat haar even begaan, sla mijn armen om haar heen, en wil eigenlijk woordjes in haar oor fluisteren, alleen zou dat t spel bederven, dus kan ik me met moeite stilhouden.
Ze komt nu tot rust en we zoenen nog even gewoon; volgens mij "voelt" ze dat ik het ben, maar misschien ken ik haar nu te grote gaven toe. Ik haal nu het sleuteltje van de boeien uit mijn zak en steek het in de boeien; met een harde metaalachtige klik springen ze los. Mrs.P. is al bij de deur en ik volg haar snel. We rennen lachend door het statige hotel en springen in haar auto; en scheuren bijna Rotterdam uit. Later zet ze me bij mijn huis af, kust me drie keer op mijn wangen, en zegt alleen :
"Dat was echt fantastisch".
"s Avond rond een uur of acht gaat de telefoon; het is mijn sub. U heeft nog een uitgebreid verslag van deze dag tegoed, het begon vanmorgen om negen uur............................................"

SoMething differ{E}nt (vervolg op: Sp{E}urtocht)

“U heeft nog een uitgebreid verslag van deze dag te goed, het begon vanmorgen om negen uur ...............”
Hoor ik mezelf zeggen, als ik, zoals opgedragen, telefonisch verslag uitbreng aan mijn Meester.

Was het echt pas twaalf uur geleden dat mijn avontuur begon? De enorme lading aan emoties, gevoelens en indrukken doen het een veel langere tijd geleden lijken.
Ik ben ook zo moe nu.
Ik herken de moeheid. Het is de moeheid van spanning afbouwen. Een intense hevige en alles overheersende loomheid. Die je gedachtes stroperig, en je ledematen 100 kilo zwaar maken. Elf uur geleden ben ik de deur uitgestapt. Exact negen uur, zoals de opdracht was. Twee uur ervoor was ik wakker geworden en had de spanning kunnen proeven. Het hing al in de lucht. De toon waarop mij te verstaan was gegeven dat ik mijn brievenbus in de gaten moest houden liet geen ruimte voor twijfel over. ‘Dit is serieus, neem het ook serieus’. En dat heb ik gedaan.

Ik heb geslapen tot 07.00 uur, gedoucht, haren gewassen, tanden gepoetst, nagels gelakt. Mijn haar, nog half vochtig in een lange vlecht gevlochten. Mijn lijf helemaal in een dure body- lotion gezet en er goed naar gekeken toen ik dat deed. Het ontspande mij en ik voelde me goed. In de spiegel kijkend was ik niet ontevreden.

Toen ik de trap afkwam zag ik de grote groene envelop in de brievenbus hangen.

08.30 uur; koffie gezet en een hard broodje oude kaas erbij gegeten. De groene envelop gesloten voor me op tafel. Eerst koffie en mijn broodje, dan is er plaats voor mijn opdracht van vandaag.






“Verlaat om negen uur stipt je woning en rij naar het station. Zorg dat je in elk geval een grote tas bij je hebt. Op het station ga je naar de kluisjes en open je de kluis waarvan het nummer overeenkomt met dat op het bijgevoegde sleuteltje. Wat in de kluis zit stop je in je tas; in de groene envelop die daar ook in ligt volgen verdere instructies.
Je liefhebbende Meester".

Ik kijk op mijn horloge, ik heb precies nog tien minuten om te vertrekken.
‘Een grote tas’, ik neem voor de zekerheid maar een weekendtas mee, mijmer ik wat voor me uit, dat vind ik groot. Waar heb ik dat ding gelaten ?
Ineens heb ik haast. Bordje en beker in de afwasmachine, de rest van de koffie zet ik uit, die laatste beker krijg ik niet meer op tijd naar binnen en op twee bekers houd ik het wel even uit. Snel naar zolder, ergens achter het schut tussen alle kampeer rommel, daar moet die tas zijn.
Ik heb geen idee wat me te wachten staat, maar ik heb ervaren de opdrachten van mijn Meester heel letterlijk en heel serieus te nemen. Dus die tas móet mee. Ik kijk op mijn horloge, shit nog maar vijf minuten, dat verrekte schut ook. Wanneer ga ik daar nu eens licht achter instaleren? En waarom klemt dat ding altijd zo verschrikkelijk. Ik trek in mijn haast alles wat me voor handen komt naar buiten en …ja hoor de tas zit er gelukkig ook tussen.
Ik laat de boel de boel, schiet twee trappen af, vis mijn jas van de kapstok, friemel me in mijn schoenen, pak de envelop mee, kijk op mijn horloge en zie dat ik nog precies 30 seconde heb op mijn ademhaling te reguleren voor ik de voordeur open doe. Niets is zeker op een dag als deze en de kans is heel groot dat ik strikt gecontroleerd wordt. Dus wil ik exact 09.00 uur de voordeur uitstappen zonder een wild overhaaste indruk te maken. Eerste deel gelukt. Ik slik en kijk nog even rond, voor ik definitief naar buiten stap.

Het ruikt fris buiten, een gewone alledaagse ochtend midden in de week. Ik kijk bewust niet rond maar loop gelijk naar mijn auto en stap in. Dan kan ik het niet nalaten even goed in al mijn spiegels te koekeloeren of er niet iets of iemand is die mij in de gaten houdt. Niets vreemds te zien in de straat. Ik start en rij naar het station. Ik duw op de knoppen van mijn radio maar kan geen station vinden dat aan mijn eisen voldoet dus duw ik de cassette in het apparaat. Bocelli klinkt.

Naar het station is niet ver en de weg is bekend. Af en toe kijk ik in mijn achteruitkijk spiegel maar ik zie niets vreemds achter me. Ach, misschien heb ik ook te hoge verwachtingen van mijn Meesters organisatie talent. En is er niets of niemand dat me volgt. En toch……..

Bij het station zoek ik het sleuteltje uit mijn jaszak, stap ik uit en loop de hal binnen. De kluisjes heb ik nooit gebruikt dus ik moet even puzzelen waar ik ze vinden kan en hoe ze genummerd zijn.
Ik kijk even de hoge holle ruimte rond en in een flits zie ik een aantrekkelijke blonde vrouw achter me naar binnen lopen. Ze kijkt even naar mij en loopt dan door, mijn ogen volgen haar, ze loopt de kiosk in en dan kan ik haar niet meer zien.
Ik verman me, concentreer je op je opdracht; het is belangrijk genoeg. De kluisjes heb ik gevonden, de nummering heb ik nu ook door. Het kluisje dat ik nodig heb is achter aan de rij. Ik steek het sleuteltje in het slot, sluit mijn ogen heel even en zucht even diep voor ik het open.
Voor me in het kluisje liggen…….spullen. Sommige zijn bekend, sommige zijn nieuw.

Als eerste herken ik de strokenzweep. Het kluisje ruikt ernaar. Zwart, zacht, soepel leer. Ik voel even aan het bewerkte handvat en streel met mijn vingers over de stroken. Ik voel hoe soepel het is en hoe stevig ook. Er loopt een heel klein rillinkje vanaf mijn stuitje over mijn rug omhoog. Ik heb hem eerder gevoeld; de strokenzweep; heel zachtjes en lief, heb ik hem toen gevoeld…….. Dan zie ik iets dat ik nog niet ken. Het is een ‘ding’ met een riem eraan. De toepassing kan ik wel raden. Ik vind het eng. Even bedenk ik me, dat een mogelijkheid zou zijn, om spullen hier achter te laten. Die kan ik dan later vandaag niet meer tegen komen.




ga naar pagina 1 2 van het verhaal



Categorie: Tieners
Datum: 24-04-2013 17:27
Rating: 0/10 (0 stemmen)
Keren gelezen: 9163
Reactie van de auteur:
ik hoop dat mijn grammatica nu beter aankomt. ikkom uit Duitsland en zet men daar zinnen soms anders in elkaar.



« Sex met oude vrouw op de flat Nieuw in de stad »


« meer tieners sexverhalen »

« geef een waardering » « verhaal printen »

verhaal melden

Reageren op dit verhaal:

Naam:
Email:
Reactie: *


Adverteren bij Daisycon