verander lettertype grootte: +  -


ga naar pagina 1 2 van het verhaal



« meer familie sexverhalen »
Titel: Memory's Auteur: MikeRT
Verhaal: Iedere avond liep ik naar de brievenbus, om mijn dagelijkse post te versturen.



Ik had van mijn hobby mijn werk kunnen maken en vooral nu ik het geld ervoor niet meer echt nodig had, ging het me nog beter af ook.

Ik schrijf romannetjes over de liefde, avontuur en sciencefiction. Beleefd had ik genoeg, had de gehele wereld bereisd, had overal ook gewerkt en geleefd. Hier was ik meer per toeval terecht gekomen. De taal had ik vlug geleerd en met voldoende geld op zak is men overal welkom.

Ik vond een leuke flat en richtte die naar mijn smaak in. Eigenlijk eer een museum, over van alles, wat ik in de jaren had verzameld. Met mijn 34 jaar was ik nog altijd vrijgezel, wou dat eigenlijk ook blijven. Twee grote liefdes had ik gekend, maar was het lot me niet gunstig gestemd, om die te behouden. Anders had ik dan wel niets laten aanbranden, maar méér was er nooit van gekomen.



Even was ik nog in gedachten geweest, maar dan keek ik wakker en met grote ogen op de jonge vrouw, die net als ik, brieven in de bus wou steken. Het was onmogelijk.…! En doch, zij zag er precies uit als Ana, mijn tweede grote liefde. Drie maanden waren we gelukkig geweest en was zij dan plots verdwenen en niet meer te vinden!



Zij zag me kijken, of beter staren en keek zelfs ook, maar ik ving me, excuseerde me, zei, dat ze sprekend op iemand uit mijn verleden leek, ik daarom zo had gekeken. Zij lachte en meende dat ik ook op iemand leek, die ze dan wel niet persoonlijk kende, alleen van een foto. We lachten nu beiden, vonden dit te gek en vroeg zij aan mij, of ik met haar wou komen, konden we alles haarfijn uit de doeken doen, leek haar dat best leuk.



Zo liep ik met haar mee, om de hoek en dan naar vier hoog, waar zij een eenkamerflat bewoonde. Er stonden amper meubelen en lag een matras op de vloer als bed. Zij excuseerde zich voor alles, vertelde dan, net een half jaar hier te zijn en moest nog veel sparen, om alles te kunnen kopen, wat de mensen hier gewoon vonden. Ze stelde zich dan voor als Mischa en ik me als Michael en moesten we weer lachen. Ze nodigde me op de stoel te gaan zitten en kraamde in de kast, reikte me dan een pasfoto aan. Ik herkende de jongen meteen, mezelf, met veertien. Toen was ik nog thuis geweest, had de foto laten maken voor mijn paspoort. Mischa keek naar mij en ik naar haar en ik vroeg, of haar moeder Ana heette? Ze knikte alleen met haar hoofd en hokte zich dan op haar matras.



Mischa vroeg me alles over Ana te vertellen en hoorde ik erna, dat Ana’s tante toen een einde aan onze relatie had gemaakt en met Ana terug naar Slovenië was gereden.

Dat adres had ik niet, kende alleen de naam van haar dorp. Ana had wel getracht te schrijven, maar de postbode had haar brieven teruggehouden en aan haar tante gegeven.



Zij, Mischa groeide ondertussen in Ana´s buik en toen men het zag, was het te laat. Zo kreeg Ana Mischa en mocht haar houden. Met achttien trok Ana naar de grote stad, werkte in een ziekenhuis en was haar een lieve moeder. Sinds Mischa kon denken, hoorde ze over mij en onze liefde.

Toen Mischa zestien werd, kwam Ana bij een ongeluk om het leven. Mischa leerde voor verpleegster en dan ging ze op zoek naar mij. Ze wist van Ana mijn geboorteplaats en vond mijn familie, hoorde over mij, van toen en dat zij alleen via kennissen wisten, dat ik nu ergens in Nederland zat. Mischa had hier eerst eens werk moeten vinden, de taal leren en nu had het lot ons vanzelf samengebracht. Ze stond op, pakte uit de kast een fotoalbum, kwam naast me staan en bekeken we het samen.



Eerst kwam Ana, van Baby tot haar dood en dan Mischa van Baby tot haar zestiende. Mischa wees op een foto, waar ze trots haar blote borstjes en poesje toonde, meende, dat Ana haar had verteld, dat ik op mijn linker dijbeen en schaamheuvel net zulk maal had, als Mischa. Ze had gelijk en opende ik mijn broek en liet het haar zien. Mischa tilde haar rok op, droeg geen slip en zag ik de draak, zoals ik het altijd noemde. Ze liet haar mooie vaste ronde borsten ook gelijk zien, waren die als van haar moeder en met net zo grote, haast zwarte tepels. Ik moest slikken, kwam toch de herinnering boven. Ik stond op en trok haar in mijn armen en Mischa drukte zich aan me. Teder zoende en aaide ik dan haar gezicht en zij aaide mij.



Ik vond dan, dat we het moesten vieren en in mijn flat had ik van alles en vooral ook de ruimte. Mischa vond dat een goed idee en liep met me mee. In mijn woning bleek, dat ze die dag nog niets had gegeten, daar altijd weinig geld aan uitgaf. Maar honger had ze wel en omdat ik nog over had, maakte ik dat vlug met de microgolf heet.

Ernaast schonk ik champagne in en toastten we op Ana en op ons. Terwijl ze dan at, begon ik over mij te vertellen, gaf haar een overzicht van alle belangrijke stations in mijn leven. Mischa vertelde van mijn familie, was mijn vader al dood en had ik nog een zusje gekregen, haast net zo oud als Mischa. Die zouden zeker blij zijn van mij te horen, of me zien.



Ik zou wel zien, eerst eens was zij belangrijk, had ik negentien jaar met haar in te halen. Mischa lachte en zei dan, dat ze ja bij mij kon komen wonen. Ik had ruimte zat en spaarde zij dan een hoop geld. Haar flat was toch van het ziekenhuis en kon ze daar direct uit vertrekken.



Nu moest ik lachen, vroeg, of ze dat wel zeker wist. Zij hoefde daar niet lang over te denken en wanneer ik de volgende dag tijd had, konden we al wat ze belangrijk vond, ophalen. De rest ging de afvalbak in, waar ze het ook vandaan had gehaald. We liepen door mijn flat en had ik een ruime kamer leeg of beter benut voor afstelruimte, die haar iets leek.



Ik was echt geamuseerd! Voor haar was alles heel gewoon, ook kenden we ons eigenlijk maar enige uren. Ik was haar vader, klaar uit! We dronken nog een glas Champagne en kwam ze dan op mijn schoot zitten, wilde met me vrijen, dicht bij me zijn en zo werd ik geaaid, gezoend en gedrukt en aaide, zoende en drukte ik haar. Het was wel wennen, dat zij mijn dochter was, leek ze in alles toch zo sterk op Ana. Ana was toen vijftien, en nog maagd. Ze had veel over seks en de liefde gehoord en gelezen en was in bed onverzadigbaar. Wanneer ik dacht niet meer te kunnen, kreeg ze me liefkozend weer zover en geen ander vrouw of meisje later, had zo goed kunnen pijpen. Zij was beneden kaal en ze had een grote kittelaar, die ik dan met mijn lippen en tong had liefkoost, tot ze explodeerde.



Mischa moest mijn stijve paal voelen, maar ze zei er niets over, bleef gewoon erop zitten en zoende me af.



Het was dan plots middernacht en eer ik kon vragen, zei Mischa, dat ze bij me bleef. Mijn bed was ja voor twee bedoeld en zo kon ze nog even van me genieten. Ik zei dat ik geen pyjama voor haar had, sliep ik altijd naakt en meende ze lachend, dat zij dat ook zo hield. Ik had nog wel een verse tandenborstel en legde handdoeken voor haar klaar, kleedde me uit en ging onder de douche staan. Toen ik me aan het afdrogen was, kwam zij binnen, kleedde zich uit, draaide zich voor me in het rond. Vroeg of ik met haar tevreden was. Ik lachte en meende, dat ik haar moeilijk kon inruilen, wanneer het anders zou zijn.



Ik legde me in mijn bed en weinig later kroop Mischa bij me, tegen me aan, in mijn arm. Ze aaide over mijn borst en mijn buik en dan had ze mijn pik in haar hand, vond hem mooi begreep nu, waar haar moeder altijd van had gedroomd. Mischa aaide mijn ballen en dan weer mijn paal en ze vertelde, dat haar moeder haar alles over onze liefde had verteld, wat we hadden gedaan. Mischa was beneden ook geschoren en vertelde ze me dan, dat haar klitje nog groter was, dan bij Ana en ze nam mijn hand en legde die op haar poesje, dat ik het voelde. Ik dacht niet na, voelde voorzichtig en was haar kutje vochtig en heet. Haar klit was net een portier, die haar poesje bewaakte, maar hij liet zich graag strelen en kreunde Mischa, kneep in mijn pik. Ik liet van haar, maar wilde ze dat niet, smeekte ze me haast, toch door te gaan en zij bewoog nu haar hand over mijn pik en kwamen we haast gelijktijdig klaar. Mischa zoende me op mijn mond, sprong dan uit bed, haalde een handdoek en droogde me af. Ze vertelde me, hier allang van te hebben gedroomd en bleek het nu nog hemelser te zijn. Ze kwam weer bij me, kroop nu op me en wilde zoenen, alleen nu echt en ik liet het toe. Mischa was gewoon gelukkig en ergens sliepen we in.



In de ochtend werd ik wakker, doordat Mischa mijn pik in haar mond had. Ze probeerde te pijpen, maar was het pijnlijk, omdat het droog was. Ik vertelde het aan haar en kreeg een zoen, eer ze verder ging. Alleen nu ging ze in 69 houding boven me, had ik haar poesje voor me, begreep wat ze wilde. Ik zag hoe vochtig zij al was en dan was mijn mond erop en zoende, likte en vingerde ik haar en zij pijpte me. Ze kwam niet alleen een keer klaar, maar bleek erin door te gaan, jammerde, en schreeuwde het uit en dan schoof ze gewoon naar voren, draaide zich om, zat mijn pik in haar en juichte ze het uit. Ze bewoog niet, boog zich alleen naar me toe en gaf me een zoen. Ik aaide haar borsten en speelde met de tepels en kwam ze op dreef, bereed me langzaam. Ze zei dat ik niet bang hoefde te zijn, zij nam de pil. Ik kwam diep in haar klaar en voelde zij dat, was gelukkig. Ze zonk op mijn borst, drukte zich aan me. Fluisterde, dat ik niet eraan moest denken, dat ze mijn dochter was. Ik moest haar als cadeau van Ana zien, opdat ik al de gemiste liefde kon inhalen. Wij kwamen die dag alleen om te eten uit het bed, hadden we beiden toch veel liefde in te halen.



De week erop kochten we de inrichting voor haar kamer, kleren en wat ze anders nodig had en omdat ze in wisseldienst als verpleegster werkte en wilde blijven werken, sliep ze ook vaak in haar kamer. Maar anders was ze net als Ana, kreeg niet genoeg van de liefde. Ik wist dat we zo niet door konden gaan, maar er wist immers niemand iets van af en we hielden van elkaar. Ik zou wel zien wat de toekomst bracht.



Na drie maanden vol geluk, waar we ons ook beter hadden leren kennen, ik voor haar alles had geregeld, op dat ze veilig hier kon leven, zei ik, dat ik mijn moeder wou opzoeken, kijken wat uit mijn jeugdliefde was geworden. Haar, had ik altijd geschreven, wanneer dan ook later minder, omdat nooit een antwoord kwam. Ik had haar toen mee willen nemen, maar durfde ze dat niet aan. Ze bleef toch mijn eerste liefde en had ik daarom stoer geschreven. Dat zij me was vergeten, kon ik me niet voorstellen, maar wist ik veel, wat haar leven verder had bepaald?








Mischa vond het normaal, dat ik ook na haar wou kijken. Jaloers was ze niet, kon men haar mij niet meer wegnemen, was ze ja mijn dochter. Zo pakte ik een koffer, zocht nog uit de souvenirs van vroeger leuks uit, voor moeder en mijn zuster. De laatste nacht hadden we ons nog dol lief en vroeg in de ochtend ging ik dan op pad.



2e

Onderweg besloot ik eerst naar de Oostzee te gaan, waar Diane ooit had geleefd. Haar opa had daar op een eiland een mooi stuk grond met een groot huis en op de grond stonden vele fruitbomen. Het huis stond op het hoogste punt van het eiland en kon men naar alle kanten vrij en ver kijken.



Ik had mazzel, kwam net aan, dat de veer er nog lag en kon mee. De vaart duurde driekwartier en moest ik dan nog een heel stuk rijden. Er was veel veranderd en zo was ik genodigd veel te vragen. Dan zag ik het huis en parkeerde de wagen in het dorp, nam de witte rozen, die ik extra voor Diane had gekocht, haar lievelingsbloemen, en mijn koffer en ging een winkel binnen, om te gaan vragen. De oude mevrouw keek me aan en schudde met haar hoofd, vroeg hoe lang ik niet hier was geweest en toen ik het zei, begreep ze. Ze vertelde dat Diane al twintig jaar dood was, net als alle andere familie. Alleen Muchi, de dochter van Diane leefde daar, had alles tot een pensioen uitgebreid en kon er van leven. Ik zei haar mijn dank en liep dan naar het kerkhof. Die was niet groot, vond ik het graf van Dianes familie. Ik zag de data en begreep, dat de opa Muchi had opgevoed. Hij was twee jaar geleden gestorven. Ik zocht naar iets als een vaas en vond een glas, vulde het aan de pomp met water en stelde de rozen erin. Dan stond ik stil, dacht aan haar en bad voor haar ziel, ook was ik niet gelovig.



Van het Kerkhof naar het huis was het niet ver, wanneer ik ten minste door de Tuin liep en deed ik dat.

Ik was er bijna, toen een jonge vrouw naar buiten kwam en vroeg wat dat moest, waar ik vandaan kwam? Ik lachte en excuseerde me, zei dat ik van het kerkhof kwam, waar ik naar een graf had gekeken. Ik was dan bij haar en keek haar aan. Het kon niet anders, was zij Muchi! Ze had Dianes witblond haar en droeg het ook net zo lang. Alleen Diane had lichtblauwe ogen en Muchi donkergroen, zoals ik en had ook mijn slanke neus, had Diane toch een wipneus. Dus, het kon mijn dochter zijn, wist Diane het toen al, wou daarom niet mee. Muchi keek me aan, vroeg wat er was en moest ik lachen, zei, dat ze me aan iemand herinnerde, ook waren de details niet hetzelfde.

Nu was ze nieuwsgierig geworden, vroeg of ik voor een kamer kwam? Eigenlijk was ze al gesloten, maar het kon. Ik vertelde dat ik een plek om te slapen nodig had, misschien konden we praten, wist zij mogelijk meer over die mensen, die vroeger hier leefden. Ze nodigde me het huis binnen en herkende ik het niet terug, was alles verbouwd, modern ingericht. Ze vroeg of ik koffie wou, had ze net vers gezet en lustte ik wel een kop. Ze vroeg waar ik vandaan kwam en zei ik Amsterdam. Lachend zei ze, dat ze al iets vreemds had gehoord.



Toen we dan aan de tafel zaten, vroeg ze of ik hier al was geweest? Ik vertelde, dat ik hier vroeger al mijn vakanties had toegebracht en met de dochter van het huis bevriend was.

Zij had al een vermoeden wie ik was, maar vroeg dan, hoe het kwam, dat ik nu hier was? Ze keek me aan en antwoordde ik, dat het een lang verhaal was, beter kon ze me eerst eens vertellen hoe dat hier nu zat. Muchi vertelde dan, dat haar moeder Diane, mogelijk mijn jeugdvriendinnetje was, die ik meende en knikte ik toestemmend. Ik hoorde dan, dat ze bij haar geboorte was gestorven, had een bloedvergiftiging gekregen, die zich niemand had kunnen verklaren. Haar grootvader had zich dan verder om haar bekommerd, haar opgevoed en als hij stierf, had ze alles geërfd.

Zij had er ‘n pensioen van gemaakt en liep die prima. Nu in het najaar en de winter maakte ze van barnsteen kettingen, brossen en andere sierraden, die ze dan in het seizoen aan de toeristen verkocht. Muchi lachte weer en zei dan, dat ze al een vermoeden had wie ik was, had haar moeder haar immers naar mijn koosnaam genoemd.



Ik zei, dat het dan tijd werd, dat ik me voorstelde, maar wenkte ze af, stond op, kwam naar me toe. Ik stond ook op en zij omarmde me en ik haar. Ze wou me dan niet meer loslaten, bleef tegen me aangedrukt en fluisterde, dat ze hier haar hele leven op had gewacht, ervan gedroomd. Ze had al mijn brieven gelezen en niet gedurfd te antwoorden, wist ik ja van niets. Toen de laatste brief uit Holland kwam, had ze zich voorgenomen, mij op te zoeken, maar een onbestemde angst, had haar er toch van weerhouden. Ik zoende haar gezicht en zij huilde. Zo zoende ik haar tranen weg, zette me op mijn stoel, kwam ze op mijn schoot tegen me aan. Ze was gelukkig, praatten we niet, hielden elkaar alleen vast. Ze zoende mij dan, zei dat het de gelukkigste dag van haar leven was. Ik kon het me voorstellen en zei dan, dat vandaag immers ook de verjaardag van haar moeder was, ik daarom witte rozen had meegenomen en op haar graf gezet. Muchi huilde alweer, maar nu uit blijdschap dat ik dat alles nog wist. Ik vroeg hoe zij dat dan wist en lachte zei, vertelde, dat Diane sinds ze me kende, dagboeken had bijgehouden, waarin ze alles precies had beschreven, wat ze voelde, dacht, wat wij hadden gedaan, hoe zij was ontstaan, hoe ongelukkig ze was, dat ik met mijn vader niet terecht kwam en daarom was gegaan. Diane had, zoals ik vermoedde, ons kind in zich en had dan iets eeuwigs van mij. Helaas liep het anders, maar de liefde, die haar moeder voelde, had zij, Muchi overgenomen. En weer werd ik met zoenen overstelpt.

Muchi vertelde dat mijn brieven haar altijd steun hadden gegeven en opa had ook altijd hartelijk over mij gesproken, ook hadden Diane en ik toen voor veel oproer gezorgd, met onze streken. Ik moest lachen, herinnerde ik me alles. Muchi, was haast op mijn verjaardag geboren, kwam dan plots toch een dag vroeger. We lachten samen. Muchi sprong dan op, liep naar de koelkast, haalde een fles sekt eruit en pakte twee glazen uit de kast, reikte mij de fles aan, deze te openen. Ik deed dat en schonk in.



We toasten op Diane, de liefde en dat ik was gekomen.



Dan moest ik vertellen. Ik vertelde, wat ik nu zo deed en waarom ik plots ook mijn familie wou opzoeken. Ze begreep, dat ik een ander meisje had lief gehad en dat haar dochter me had gevonden, vond ze nog wonderbaarlijker, zeker, hoe het was gegaan. Ik liet haar een foto van Mischa zien en vond ze haar aardig. Maar belangrijker was nu, dat ik hier was.



Nu wou ik weten, of zij soms ook mijn maal had geërfd en lachte Muchi, vroeg of ik het wilde zien? Ik knikte van wel en had ze in niets haar kleed open, haar slip en bh uit, lachte en zei aanwijzend, dat ze ook het maal van Diane had geërfd. Ik zag het, de slang tussen haar stevige grote borsten met roze tepels. Beneden, was ze zo blond als haar moeder. Muchi was mooi en zei ik dat ook. Ze bloosde niet, maar zei, dat ze nu ook mijn maal wilde zien. Ik liet mijn broek zakken en mijn short en zag ze het en dan omarmde ze me zoals we waren en zoende me op mijn mond, liet haar tong in mijn mond glijden, omspeelde die van mij. Ik speelde mee, hield haar vast en de zoen duurde een eeuwigheid.



Ik wilde dan mijn broek optrekken, maar lachte Muchi, zei dat ik alles uit moest trekken, wij op haar bed gingen vrijen, ze eindelijk mijn en ik haar liefde moest voelen. Ze trok me mee haar slaapkamer in en trok mijn hemd uit.



Ze lag dan op me en weer zoende ze me. Dan, kroop ze naast me, begon mijn lichaam te zoenen en te aaien. Ze speelde met mijn pik, die stijf werd en bewonderde hem, aaide en zoende hem, nam hem in haar mond en liefkoosde me zo, dat ik weinig nodig had en ze kostte mijn zaad. Ze legde zich dan naast me neer en zei dat het nu mijn beurt was. Muchi sloot de ogen en zoende en aaide ik haar, liet niets uit en opende zij zich voor mij. Ze bleef klaarkomen, had nooit eerder zoiets gevoeld, er wel van gedroomd en dat ik dit met haar durfde te doen, maakte haar totaal gelukkig. Nu wist ze waarom Diane van me hield. Ik moest lachen, zei dat seks wel leuk was, maar wij om meer dingen van elkaar hadden gehouden. Muchi lachte ook, maar zei, dat ik immers de dagboeken nog niet had gelezen, seks voor Diane de hemel was geweest.



Ze kwam weer op me liggen en zoenden we weer. Mijn pik steigerde ook weer, voelde ze dat en zette zich op, keek me vragend aan en dan schoof ze zich langzaam erop, juichte het luid uit. Ze bleef stil zitten, had de ogen gesloten, genoot en voelde het ook voor mij hemels aan. Ik richtte me op, zoende haar, hield haar vast en bleven we zo zitten. Muchi huilde weer, maar nu voor geluk, dat niet op kon. Haar dromen, wensen kwamen eindelijk uit! Ze duwde me dan weer terug en bereed me wild, schreeuwde het uit, toen ze kwam en dan hield ze in, voelde hoe ik spoot, zakte op me neer en zoende me weer. We bleven aan elkaar gedrukt liggen, vielen in slaap en was het halverwege de nacht, dat we wakker werden. Muchi zoende me en trok me dan mee de douche in, waar we ons verfristen.



Muchi had honger en naakt als we waren liepen we naar de keuken, maakte ze belegde broden klaar en opende twee flessen bier. Muchi kwam weer op mijn schoot zitten en aten en dronken we. Ze straalde gelukkig en was dat ook. Muchi zei dan te hebben gehoopt, dat dit kon en had geen slecht geweten erover. Beter hadden we ons niet kunnen verenigen. Ik zoende haar en vertelde dan van Mischa, die dat net zo zag, die van Ana ook alleen over de drie maanden seks en liefde te hebben gehoord, dat zij het moest weten, iedere andere jongen of man ervoor had afgewezen. Muchi lachte, zei dat een steen van haar was afgevallen. Zij had het net zo gehouden, ook had men haar voor weet zij veel, uitgemaakt. Het was het waard, op mij te wachten. Ik voelde me geëerd, had dat nooit gedacht, of verwacht, maar ik was ook gelukkig! Nu had ik twee liefhebbende dochters. Muchi vond het prima een zus te hebben en dan nog wel zulk tegenpool in zwart. Ze zou ons zeker komen opzoeken, of anders kwamen wij in de zomer, of wanneer het ons uitkwam.



We gingen dan weer in bed en lagen gewoon tegen elkaar aan, sliepen zo. In de middag wilde ze nog eens seks, maar nu moest ik het doen en was het erg fijn. Ik moest dan in de dagboeken lezen en begreep Muchi dan beter. Ze kwam dan met nog een stapel boeken en foto’s, bekeek ik, hoe ze van klein na groot groeide en las wat ze al die jaren had gedacht, gewenst en gevoeld. Zo te zien had ze aardig wat van mij weg, zeker haar interesses op school. Diane vond school altijd een verschrikking. Dat zakelijke geluk had ze ook van mij. We kletsten en kletsten en alleen wanneer ze wilde zoenen, onderbraken we even.

In de namiddag bezochten we samen het graf van Diane, dachten in liefde aan haar.



Die avond zei ze dan, dat ze alles was mogelijk was, en Diane en ik hadden gedaan, ook met mij wilde doen. Dan, was de seks voorbij, zou ze alleen nog als vader van me houden. Ik vond het prima, liet alles aan haar over, was dat beter zo.



Tien dagen en nachten probeerden we echt alles, wat men kon bedenken en had ik moeite haar bij te benen.



We liepen ook samen door het dorp, zij aan mijn hand en wist een ieder dan, dat ze eindelijk haar vader had gevonden en erg gelukkig was.








De laatste nacht vrijde ze alleen nog lief. De dag ervoor had ze foto’s van me gemaakt voor haar dagboek. Voor haar was alles nu complet! Ik was er, wanneer ik nodig was, ik had haar lief en zij mij. Dan had ze ook nog een zus erbij en deed haar dat plezier, verheugde ze zich al erop, ons te komen bezoeken.



3e

Naar huis toe vanaf Muchi, was het minder ver, kon ik vlot rijden. Ik herkende onderweg veel terug. Toch had ik nooit mijn heimat gemist, had zo overal vrij en onbekommerd kunnen leven, me gemakkelijk aanpassen, had het me dat voorruit gebracht. De plaatsnaam verscheen en dan reed ik mijn geboorteplaats binnen.



Daar was echt niets veranderd, van enig renoveren afgezien. Ik reed door onze straat en ons hof op, stopte daar.

Een jonge vrouw kwam naar buiten, had me vanuit het keukenraam zien komen. Ik kende haar niet, maar vermoedde wie het was. Ik zei gedag en dat ik de vrouw van het huis wenste te spreken. Ze zei, dat zij dat was en toen pas viel me haar zwarte klerendracht op, vermoedde ik, dat ik te laat was gekomen. Ik zei mijn naam en viel ze me huilend om mijn nek. Ik tilde haar op en bracht haar in het huis, waar alles nog bij het oude was.



Ik zette me en zij bleef gewoon op mijn schoot zitten huilde verder. Ik droogde haar tranen, aaide haar gezicht en werd ze rustiger, wilde zich excuseren, maar wenkte ik af. Ze stond op haalde kopjes, schonk koffie in en zette koek voor me neer. Dan vertelde ze, dat moeder drie maanden, nadat mijn dochter hier was verschenen, was overleden., Had zij haar morgens dood in bed gevonden, was ze vreedzaam gestorven. Ze had het voelen aankomen, had ze toch alles geregeld, zoals het haar aard was. Ik had mazzel, dat het weekeinde was en zij thuis, had ze toch een eigen zaak in de naburige stad, was alleen om te slapen hier. Nu ik er was, kon alles geregeld worden, wilde ze hier alles verkopen, was er veel vraag na.



Ik vroeg hoe zij eigenlijk heette en bloosde ze, stond op maakte een buiging voor me en stelde zich voor als Heide. Dan, pakte ze uit moeders vitrine een metalen kist, zette die voor me neer. Bovenop was een enveloppe geplakt met mijn naam erop. Ik scheurde het couvert open, vond er een brief en de sleutel voor de kist erin. Heide zette zich weer, liet me rustig lezen.



Moeder groette me hartelijk, schreef dat ze haar einde voelde naderen. Dat het goed met me ging, stelde haar gerust, ook had ze het liever van mezelf gehoord. Mijn dochter beviel haar en hoopte zij, dat ik Dianes dochter opzocht, die ja ook van mij was. Zij had ervan geweten en hadden ze toen geld gegeven, opdat haar opa het gemakkelijker had. Vader voelde zich schuldig, dat ik om hem was weggelopen.



Dan schreef moeder, dat ik ja niet werkelijk hun kind was, niet eens adopteert. Ik was het kind van een vriendin van haar. Moeder had toen net haar kind verloren, dat ik werd geboren en omdat mijn echte moeder werd vervolgd om haar geloof en kort erop stierf, hadden ze mij, met hulp van de huisarts, voor hun kind uitgegeven en ook wel lief gehad. Alleen, mijn streken en avonturen, kon vader nu eens niet aan, was het daarom, tot de grote ruzie gekomen, moest ik het hem niet kwalijk nemen. Voor moeder was ik haar zoon en zij tevreden, dat ze mij haar liefde had kunnen gegeven, zoals ze aan Eugenie, haar vriendin had beloofd. De kist was mijn erfdeel, zat alles van waarde erin, wat Eugenie had kunnen redden, eer ze haar ouders afhaalden. Zij had zich toen bij hen verstopt.




ga naar pagina 1 2 van het verhaal
Categorie: Familie
Datum: 04-12-2005 02:54
Rating: 7.72/10 (6 stemmen)
Keren gelezen: 1424
Reactie van de auteur:
/


« meer familie sexverhalen »
« geef een waardering » « verhaal printen »

verhaal melden

Reageren op dit verhaal:

Naam:
Email:
Reactie: *